CZESŁAW MIŁOSZ, Zbieranie moreli (fragment)

K o m e n t a r z:

Niestety, nie to co trzeba powiedziałem.
Poddałem destylacji mgłę i chaos.
Tamto królestwo, bytu czy niebytu,
Jest ze mną ciągle i odzywa się
Tysiącem nawoływań, krzyków, skarg.
A ona, ta, do której się zwróciłem,
Jest może tylko przewodniczką chóru.
To, co raz tylko było, nie zostaje w słowie.
Znikły kraje i miasta, i okoliczności.
Nikt nie potrafi zobaczyć jej twarzy.
A sama forma, jak zawsze, jest zdradą.

CZESŁAW MIŁOSZ

CZESŁAW MIŁOSZ ur. 1911 na Litwie, zm. 2004 w Krakowie. Poeta, prozaik, tłumacz. Debiutował w 1930 wierszami opublikowanymi w piśmie „Alma Mater Vilnensis”. W 1933 wydał Poemat o czasie zastygłym, w 1936 zbiór wierszy Trzy zimy. Od jesieni 1935 pracował w Polskim Radiu w Wilnie. Usunięty z posady na skutek nacisku lokalnych władz, od 1937 w Warszawie, zatrudniony w Biurze Planowania Programów Centrali Polskiego Radia. Publikował w „Pionie”, „Ateneum”, „Skamandrze”, „Marchołcie”. Po wybuchu wojny z pracownikami Radia ewakuowany do Rumunii, skąd wiosną 1940 przedostał się do Wilna. Podjął tam współpracę z „Gazetą Codzienną” oraz „Kurierem Wileńskim”. W sierpniu 1940 nielegalnie dotarł do Warszawy. Od 1941 pracował jako woźny w Bibliotece Uniwersyteckiej. Aktywny w konspiracyjnym życiu literackim, wstąpił do socjalistycznej organizacji Wolność, współpracował z podziemną Radą Teatralną. W 1940 wydał konspiracyjnie tomik Wiersze (pod pseudonimem Jan Syruć), opracował antologię wierszy Pieśń niepodległa (wyd. 1942, pod pseudonimem ks. J. Robak), tłumaczył Drogami klęski J. Maritaina (wyd. 1942). Pisane w tym okresie eseje oraz korespondencję z J. Andrzejewskim wydał w 1996 pt. Legendy nowoczesności.Po wybuchu powstania warszawskiego opuścił stolicę; od listopada 1944 do stycznia 1945 przebywał w Goszycach, następnie przeniósł się do Krakowa. Laureat literackiej Nagrody Nobla, 1980. Stały współpracownik „ZL” od 1983 r. Opublikował Wiersze pół-perskie (Znak), Traktat poetycki z moim komentarzem (WL). Ukazało się 8 tomów jego Pism Zebranych (Znak, WL). Poświęciliśmy mu „ZL” 75 wraz z dodatkiem oraz 3 numery specjalne „ZL” poza serią: Historie ludzkie, I książki mają swój los, Jasności promieniste i inne wiersze. W ostatnim „ZL” 144 ogłosiliśmy jego dotąd nie publikowane wiersze odczytane z rękopisów przez Michała Szymańskiego.


Zobacz także
JERZY ILLG, Do Czesława Miłosza list trzeci – powrót na Grizzly Peak
MICHAŁ SZYMAŃSKI, W archiwum Miłosza: tajemnicza aktorka
MICHAŁ SZYMAŃSKI, Przedmowa do książki „Konfrontacje”
oraz w tejże: O WITOLDZIE GOMBROWICZU: listy Rity Gombrowicz, Marii Paczowskiej i Konstantego A. Jeleńskiego do CZESŁAWA MIŁOSZA
CZESŁAW MIŁOSZ, „Ale książki”